نگارگری
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نگارگری . [ ن ِ گ َ ] (حامص مرکب ) صورتگری . نقاشی . بتگری . عمل نگارگر. رجوع به نگارگر شود : ایا که فتنه شدستی در آزر و مانی پی نگارگری روی آن نگار نگر. سوزنی . نگار ایزد بی چونی ای نگار رهی زهی نگارنگار و زهی نگارگری . سوزنی .
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی