نگنده
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(نَ یا نِ گَ دَ یا دِ) (اِمف.)<BR>۱- آجیده شده (جامه)، بخیه کردن (سوزنی).<BR>۲- آن چه در زمین و غیره پنهان کنند، دفینه.<BR>۳- دفن شده، حال شده.<br>
فرهنگ فارسی معین
(نَ یا نِ گَ دَ یا دِ) (اِمف.) ۱- آجیده شده (جامه)، بخیه کردن (سوزنی). ۲- آن چه در زمین و غیره پنهان کنند، دفینه. ۳- دفن شده، حال شده.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نگنده . [ ن ِ گ َ دَ / دِ ] (اِ) نکنده . بخیه و آجیده ٔ جامه و سوزنی . (برهان قاطع) (آنندراج ). ◄ به معنی دفینه هم گفته اند یعنی آنچه در زمین و غیره پنهان کنند، و در نسخه ٔ دیگر دفتینه نوشته بودند و آن افزاری است جولاهگان را. (برهان قاطع) . ◄ (ن مف ) جامه ٔ آجیده شده . سوزنی بخیه کرده . (از فرهنگ فارسی معین ).