نگون طالع
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نگون طالع. [ ن ِ ل ِ ] (ص مرکب ) بی طالع. بی نصیب . بدبخت . (ناظم الاطباء). نگون اختر. نگون بخت . وارون بخت : گِل آلوده ای راه مسجد گرفت ز بخت نگون طالع اندر شگفت . سعدی . ندیدم زغماز سرگشته تر نگون طالع و بخت برگشته تر. سعدی .