نیزه داری
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نیزه داری . [ ن َ زَ / زِ ] (حامص مرکب ) عمل و صفت نیزه دار. به نیزه مسلح بودن . نیزه وری . رجوع به نیزه دار شود. ◄ نیزه برداری : راضی شده از بزرگواریت دولت به یتاق نیزه داریت . نظامی . اگر دارد سر خدمتگزاری کند مانند مالک نیزه داری . شفیع (از آنندراج ).