هاتف اصفهانی | دیوان اشعار | مطایبات | شماره ۱

بیار وعده خلافم گر اتفاق افتاد نخست گوشزدش این پیام خواهم کرد که تا کیم به فسون گویی آنچه می‌خواهی به صبح اگرچه نکردم به شام خواهم کرد خدا گواست که گر آنچه گرفته‌ام نکنی ز حرف تلخ تو را تلخکام خواهم کرد ز هزل شربت زهرت به کام خواهم ریخت ز هجو جرعه خونت به کام خواهم کرد همین نه هجو تو بی‌آبروی خواهم گفت که قصد جان تو بی‌ننگ و نام خواهم کرد اگر بزودی زود آنچه گفته‌ام کردی ز هجو تیغ زبان در نیام خواهم کرد بر آستان شب و روزت مقیم خواهم شد به خدمتت گه و بیگه قیام خواهم کرد همین نه بلکه تو را با وجود اینهمه نقص ز مدح غیرت ماه تمام خواهم کرد ز نیت خودت آگاه ساز تا من هم ازین دو کار بدانم کدام خواهم کرد