هاتف اصفهانی | دیوان اشعار | مطایبات | شماره ۲

با حریفی که بی‌سبب دارد سر آزار من بگو زنهار گرچه از حکه در تعب باشی … خر را به… خویش مخار هان و هان راه خویش گیر و برو به دم مار خفته پا مگذار