هاطری
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
هاطری . [ را ] (اِخ ) قریه ای است در سه فرسخی جعفری نزدیک سامراء، پائین تکریت و پائین تر از هاطری دوراعلی معروف به ضربة واقع شده . بیشتر مردمش یهودی هستند و امروز هم (قرن هفتم هجری ) جمله ٔ «مثل یهود هاطری میمانی » در بین مردم بغداد ضرب المثل است . (از معجم البلدان چ ٢ ج ٢ ص ٣٨٩).
هاطری . [ را] (اِخ ) قریه ای است در زمین مَیسان مقابل مذار که باصفا و پاکیزه و دارای نخلستانهای بسیار و درختان و آبهای فراوان است . (از معجم البلدان چ ٢ ج ٢ ص ٣٨٩).
هاطری .[ را ] (اِخ ) دهی است به سرمن رای . (منتهی الارب ).