هاطل
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
هاطل . [ طِ ] (ع ص ) باران پیوسته وپیاپی بارنده . (منتهی الارب ). ◄ باران بزرگ قطره . هاضب . مطر متتابعاً متفرقاً عظیم القطر. (اقرب الموارد). ◄ ابر پیاپی بارنده : سحاب هاطل . (منتخب اللغات ) (لطایف ) (ناظم الاطباء). ابر بسیار بارنده : به جودی هاطل و عدلی شامل احیای رعایای آن بقعه و سکان آن ناحیت بکرد. (ترجمه ٔ تاریخ یمینی ص ٣٩٧). ج، هُطَّل . سحائب هطل . (ناظم الاطباء). ◄ کشت انبوه و درهم . الزرع الملتف . (اقرب الموارد).