واژه جو

هدود

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

هدود. [ هََ ] (ع ص، اِ) زمین نرم . (منتهی الارب ). ارض السهلة. (اقرب الموارد). ◄ پشته ٔ شاقه . (منتهی الارب )(اقرب الموارد). ◄ زمین نشیب . (منتهی الارب ). اکمة هدود؛ پشته ٔ دشوارشیب . (از اقرب الموارد).

معنی هدود | واژه جو