هدور

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

هدور. [ هَُ ] (ع مص ) نیک دراز گردیدن گیاه و انبوه و تمام شدن آن . ◄ افتادن . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد).