هزیمت گرفتن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
هزیمت گرفتن . [ هََ م َ گ ِ رِ ت َ ] (مص مرکب ) شکست خوردن . هزیمت شدن و گریختن : گرفتند آن شاه را در میان هزیمت گرفتند ایرانیان . فردوسی . چو دیوان بدیدند کردار اوی هزیمت گرفتند ازکار اوی . فردوسی . هزیمت گرفت آن سپاه بزرگ من از پس خروشان چو شیر سترگ . فردوسی . صبر هزیمت گرفت کز صف مژگان او غمزه کمان درکشید فتنه کمین برگشاد. خاقانی .