همزاده
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
همزاده . [ هََ دَ / دِ ] (ص مرکب ) همزاد. دو تن که با هم زاده باشند. همسال : ... و دیگران که همزادگان ایشان بودندی بخواندی . (تاریخ بیهقی ). وز زنانی که کسی دست بر ایشان ننهاد همه دوشیزه و همزاده به یک صورت شاب . ناصرخسرو. کودکی ازجمله ٔ آزادگان رفت برون با دو سه همزادگان . نظامی .