هو کشیدن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
هو کشیدن . [هََ / هُو ک َ / ک ِ دَ ] (مص مرکب ) جراحت یا قرحه بدتر شدن . سیم کشیدن جراحت یا آب دزدیدن قرحه و ریش . - امثال : شاه خانم میزاید ماه خانم درد میکشد خاله م زاییده خاله زام هو کشیده . ◄ هو انداختن به آوازی بلند و دراز هو گفتن برای خواندن کسی از دور چنانکه رسم کشاورزان و اویاران است . (یادداشت مؤلف ).