هواخوری
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
هواخوری . [ هََ خوَ / خ ُ ] (حامص مرکب ) تنفس هوا. استنشاق هوای پاک . - هواخوری رفتن ؛ در تداول یعنی رفتن به جای خوش آب و هوا برای آسایش .
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
هواخوری . [ هََ خوَ / خ ُ ] (حامص مرکب ) تنفس هوا. استنشاق هوای پاک . - هواخوری رفتن ؛ در تداول یعنی رفتن به جای خوش آب و هوا برای آسایش .