هواگون
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
هواگون . [ هََ ] (ص مرکب ) به رنگ هوا. به مانند هوا : عشق را مرغ هوائی یابد کاین هواگون قفسش نشناسد. خاقانی .
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
هواگون . [ هََ ] (ص مرکب ) به رنگ هوا. به مانند هوا : عشق را مرغ هوائی یابد کاین هواگون قفسش نشناسد. خاقانی .