وابلة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
وابلة. [ ب ِ ل َ ] (اِخ ) ابن الاشفع. در تاریخ گزیده چ عکسی ص ٢٤ چنین آمده است : «وابلةبن الاشفع در سنه ٔ خمس و ثمانین به شام درگذشت ». ولی درست به نظر نمیرسد و ظاهراً تحریفی از وائلةبن الاسقع است . رجوع به وائلةبن الاسقع شود.
وابلة. [ ب ِ ل َ ] (ع ص ) تأنیث وابل . رجوع به وابل شود. ◄ (اِ) استخوان بندگاه زانو و سر بازو. (مهذب الاسماء) (منتهی الارب ). ◄ کرانه ٔ کتف از سر بازو. ◄ استخوانی است در بند زانو. ◄ بازو. ◄ سر زانو. ◄ آنچه پیچیده باشد از گوشت زانو. (منتهی الارب ). ◄ نژاد شتر و گوسفند.