واثقی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
واثقی . [ ث ِ ] (اِخ ) عبدالواحدبن عبدالسلام بن محمدبن عبدالعزیزبن محمدبن ابراهیم بن الواثق باﷲ، از احفاد واثق خلیفه ٔ عباسی (٢٢٧ - ٢٣٢ هَ . ق .) است . در بغداد متولد شد و از روات و محدثان است . تولد او در سال ٣٥٧ هَ . ق . و ظاهراً بعد از سال ٤٢٥ هَ. ق . درگذشت . (از انساب سمعانی برگ ٥٧٥ الف و ب ).
واثقی . [ ث ِ ] (اِخ ) حیدرعلی (شیخ ...) کمبو از اهالی لکهنوی هند و از اولاد شهبازخان کمبو بود و در قصبه ٔ «مارهره » متولد شد. از اوست : آنانکه صید دل به نگاه وفاکنند ای کاش یک نگاه گهی سوی ما کنند. # گریه بی فایده یاران به هلاک دل من کس چه داند که چه بوده ست تمنای دلم ؟ (از تذکره ٔ صبح گلشن ص ٥٧٨ وقاموس الاعلام ).
واثقی . [ ث ِ ] (اِخ ) نام سرداری که در سال ٣٩١ هَ . ق . مدعی امارت بصره شد. (از معجم الانساب ص ٦٦).