واجب لذاته
/vâže/
لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم
واجب لذاته . [ ج ِ ب ِ ل ِ ت ِه ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب ) در برابر واجب لغیره، موجودی که عدمش ممتنع است . چنان امتناعی که وجودش از دیگری نیست بلکه از نفس ذات اوست هرگاه وجوب وجود لذاته باشد واجب لذاته خوانده میشود و اگر لغیره باشد واجب لغیره نام دارد. (تعریفات جرجانی ). و رجوع به واجب بالذات و واجب الوجود لذاته شود.