واحد زاویه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
واحد زاویه . [ ح ِ دِ ی َ / ی ِ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) واحدی است که برای سنجش زاویه به کار میرود. واحدهای زاویه در دستگاه S.T.M با نشانه های بین المللی آنها عبارتند از : ١- گراد (gr) که ١١٠٠ زاویه ٔ قائمه است (١٣٦٠ محیط دایره ) رجوع به گراد شود. و اجزای آن که خود به عنوان واحدهای مستقل به کارمیروند. عبارتند از: دسی گراد (dgr) که برابر ١١٠ گراد است . و رجوع به دسی گراد و گراد شود. سانتیگراد (cgr) که برابر ١١٠٠ گراد است . رجوع به سانتی گرادو گراد شود. میلیگراد (mgr) که برابر١١٠٠٠ گراد است . و رجوع به گراد و میلی گراد شود. ٢- درجه ( ْ ) که ١٩٠ زاویه ٔ قائمه (١٣٦ محیط دایره ) است . رجوع به درجه شود. اجزای درجه که خود بعنوان واحدهای مستقل به کار میروند با نشانه های بین المللی آن عبارتند از: دقیقه (َ) که برابر با ١٦٠ درجه است . رجوع به درجه شود. ثانیه که ١٣٦٠٠ درجه است . و رجوع به ثانیه شود. واحد زاویه در دستگاه S .G.C رادیان است . رجوع به رادیان شود.