واحد زمان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
واحد زمان . [ ح ِ دِ زَ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) واحدی است که برای سنجش زمان به کار میرود. واحد اصلی زمان در دستگاه S.T.M و S.K.M و S.G.C ثانیه (S) است که یکی از سه واحد اساسی این دستگاه به شمار میرود. رجوع به ساعت و ثانیه شود. واحدهائی که در عمل به کار میروند عبارتند از: روز و ساعت و دقیقه . رجوع به روز، ساعت و دقیقه شود. واحد زمان در دستگاه S.G.Cثانیه است و یکی از سه واحد اساسی این دستگاه است . رجوع به ثانیه شود. اجزای ساعت عبارتند از: ١- دقیقه که برابر است با ١٦٠ ساعت . ٢- ثانیه که برابر است با ١٦٠ دقیقه . ٣- ثالثه که برابر است با ١٦٠ ثانیه . رجوع به ثالثه شود. ٤- رابعه که ١٦٠ ثالثه است . رجوع به رابعه شود. ٥- خامسه که ١٦٠ رابعه است . رجوع به خامسه شود. ٦- سادسه که ١٦٠ خامسه است . رجوع به سادسه شود. ٧- سابعه که ١٦٠ سادسه است . رجوع به سابعه شود. ٨- ثامنه که ١٦٠ سابعه است . رجوع به ثامنه شود. ٩- تاسعه که ١٦٠ ثامنه است . رجوع به تاسعه شود. ١٠- عاشره که ١٦٠ تاسعه است .