وارنج
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
وارنج . [ رَ / رِ ] (اِ) آرنج . بندگاه میان ساعد و بازو باشد، و عربان مرفق گویند. (از برهان ).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
وارنج . [ رَ / رِ ] (اِ) آرنج . بندگاه میان ساعد و بازو باشد، و عربان مرفق گویند. (از برهان ).