وازیج
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
وازیج . (اِ) رشته ٔانگور. (یادداشت مؤلف ). ◄ شاخه ٔ درخت رز. ◄ هر چیزی که با آن خوشه ٔ انگور را آویزان می کنند. ◄ جائی که به آن خوشه ٔ انگور را می آویزند. (ناظم الاطباء). ◄ چفته . (یادداشت مؤلف ). تکیه گاه درخت رز. ◄ جوانه ٔ درخت رز. ◄ جائی که از آن خوشه ٔ انگورمیروید. (ناظم الاطباء). و نیز رجوع به وادیج شود.