واسطی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
واسطی . [ س ِ ] (اِخ ) سعیدبن ابی سعید مسلم بن ثابت الواسطی محدث . وی از مردم خراسان و مقیم واسط الرقة بود. (از لباب الانساب ).
واسطی . [ س ِ ] (ص نسبی ) منسوب به واسط یا واسط بلخ یا واسط مرزآباد و جز آن . رجوع به واسط شود.
واسطی . [ س ِ ] (اِخ ) محمدبن زیدالواسطی مکنی به ابوعبداﷲ از متکلمان بزرگ و از مردم واسط و ساکن بغداد بود و در همانجا درگذشت و از آثار او «اعجاز القرآن » و «الامامة» است . وفات وی به سال ٣٠٦ هَ . ق . است . (از اعلام زرکلی ).