واکظ
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
واکظ.[ ک ِ ] (ع ص ) راننده . دفعکننده . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). نعت فاعلی از وکظ است . رجوع به وکظ شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
واکظ.[ ک ِ ] (ع ص ) راننده . دفعکننده . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). نعت فاعلی از وکظ است . رجوع به وکظ شود.