ورزنه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ورزنه . [ وَ زَ ن ِ ] (اِخ ) دهی جزء دهستان حومه ٔ بخش دستجردشهرستان قم، در ٢ هزارگزی شمال راه فرعی دستجرد به قم . سکنه ٔ آن ٢٧٤ تن است . آب آن از رود جهرود و چشمه سار تأمین می شود. محصول آنجا غلات، بنشن، گردو و شغل اهالی زراعت است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ١).
ورزنه . [ وَ زَ ن ِ ] (اِخ ) دهی از دهستان عربستان شهرستان گلپایگان، کنار راه مالرو فیلارخصی به خم وبیج . سکنه ٔ ٩٨٥ تن است . آب آن از چشمه و قنات تأمین می شود. محصول آنجا غلات و لبنیات و شغل اهالی زراعت و گله داری است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٦).
ورزنه . [ وَ زَ ن ِ ] (اِخ ) دهی از دهستان رودشت بخش کوهپایه ٔ شهرستان اصفهان، واقع در جنوب خاور کوهپایه و در کنار زاینده رود. منطقه ای جلگه ای و معتدل است و ٢٨٠٦ تن جمعیت دارد. آب آن از زاینده رود تأمین می شود و محصولات آنجا غلات، پنبه و هندوانه است . شغل اهالی زراعت و قالی بافی است . (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ١٠).