ورزه

ورزه . [ وَ زَ / زِ ] (اِمص، اِ) حصول . (فرهنگ فارسی معین ). حاصل کردن . (برهان ) (آنندراج ). کار کردن . (فرهنگ فارسی معین ). ◄ کشت و زراعت نمودن .(برهان ) (آنندراج ). ◄ ممارست . ◄ کوشش . (فرهنگ فارسی معین ). ◄ نتیجه . (ناظم الاطباء). ◄ صنعت و حرفت . (برهان ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). کسب . شغل . (ناظم الاطباء). - ورزه کردن ؛ کسب کردن . ◄ کشت و زراعت . (ناظم الاطباء). ◄ (نف ) زراعت کننده . (برهان ) (آنندراج ). کشاورز. زارع . برزگر : چو ورزه به أبکار بیرون شود یکی نان بگیرد به زیر بغل . ناصرخسرو. - گاو ورزه ؛ گاو شخم و شیار : بی تخم و بی ضیاع و یکی ورزه از خویشتن بساخته دهقانی . ناصرخسرو. گوشت بر گاو ورزه نیکوتر زینت مرد دانش است و هنر. سنایی . ◄ یابنده و حاصل کننده . ◄ پردازنده . (ناظم الاطباء).