وریة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
وریة. [ وُ رَی ْ ی َ ] (ع اِ مصغر) مصغر رئه یعنی شش کوچک . (ناظم الاطباء).
وریة. [ وَ ری ی َ ] (ع ص ) مؤنث وری ؛ یعنی فربه . (ناظم الاطباء).
وریة. [ وَ ی َ ] (ع اِ) فروزینه ٔ آتش از لته و هیزم . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). آنچه آتش بدان افروخته گردد از لته و هیزم . (از اقرب الموارد).