وشاحة

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

وشاحة. [ وِ ح َ ] (ع اِ) شمشیر. (منتهی الارب ) (اقرب الموارد) (آنندراج ). رجوع به وشاح شود.