وشکول
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(وَ یا وِ) (ص.) مرد جلد و چابک و مجرب در کارها. بشکول و بژکول نیز گویند.<br>
فرهنگ فارسی معین
(وَ یا وِ) (ص.) مرد جلد و چابک و مجرب در کارها. بشکول و بژکول نیز گویند.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
وشکول . [ وِ / وَ / وُ ] (ص ) مرد جلد و چابک و هوشیار و قوی و حریص در کارها. (برهان ) (آنندراج ) (انجمن آرا) (ناظم الاطباء). بشکول . پژکول . (حاشیه ٔ برهان قاطع چ معین ). رجوع به وشکلیدن و وشکریدن شود. ◄ (اِ) جلدی و چابکی در کارها. (برهان ) (آنندراج ) (از ناظم الاطباء). و به فتح اول هم آمده است . (برهان ) (آنندراج ).