وشینه
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(وَ نِ) (اِ.) جوشن، زره.<br>
فرهنگ فارسی معین
(وَ نِ) (اِ.) جوشن، زره.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
وشینه . [ وَ ن َ / ن ِ ] (اِ) جوشن . (ناظم الاطباء) (فرهنگ فارسی معین ). جوشن که در جنگها پوشند. (آنندراج ) (انجمن آرا). نام سلاحی است که آن را جوشن گویند. (برهان ) : تیر را از وشینه بگذاری همچو خیاط سوزن از وشنی . و این بیت دلالت کند که وشینه از جنس ابریشم کجینه است که آن را برای حفظ از تیغ و تیر حشو لباسی کنند و قژاکند و کجیم و کجین گویند. (آنندراج ) (انجمن آرا).