ولادت
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ولادت . [ وِ دَ ] (ع مص ) ولادة. زادن . وضع حمل کردن . زائیدن . (غیاث اللغات ) : با مسیحی که به تعلیم ودود در ولادت ناطق آمد در وجود. مولوی . زنان باردار ای مرد هشیار اگر وقت ولادت مار زایند از آن بهتر به نزدیک خردمند که فرزندان ناهموار زایند. سعدی (گلستان ).