وهیة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
وهیة. [ وَ هی ی َ ] (ع اِ) مروارید. ◄ (ص ) شتر گشنی سطبرفربه . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (از اقرب الموارد).
وهیة. [ وَهَْ ی َ ] (ع اِمص ) کشیدگی ادیم و جز آن . (منتهی الارب ). کفیدگی ادیم . (آنندراج ). و منه قولهم غادر وهیة لاترقع؛ ای فتقاً لاتقدر (یقدر) علی رتقه . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد).
وهیة. [ وُ هََ ی ْ ی َ ] (ع اِ مصغر) مصغر وَهی، و آن شکاف چیزی و دریدگی آن است . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد).