وکود
/vâže/
لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم
وکود. [ وُ ] (ع مص ) اقامت نمودن . ◄ آهنگ کردن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (اقرب الموارد). ◄ رسیدن . (منتهی الارب ) (آنندراج ). اصابه کردن . (اقرب الموارد). ◄ استوار کردن گره . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (اقرب الموارد): وکد العقد؛ استوار کرد گره را. (منتهی الارب ). ◄ بستن پالان . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (اقرب الموارد): وکد الرحل ؛ بست پالان را. (منتهی الارب ).