پای چوبین

پای چوبین . [ ی ِ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب ) پای که از چوب کنند لنگان را : پای استدلالیان چوبین بود پای چوبین سخت بی تمکین بود. مولوی . چوبی که بازیگران بر پای خود بندند و بلند شوند وبه آن براه بروند. (تتمه ٔ برهان قاطع). چوبی که چوپانان برپای بندند تا قدمها فراخ بردارند.