پته
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
پته .[ پ َت ْ ت َ ] (هندی، اِ) نوعی از شمشیر راست باشد.
پته . [ پ َ ت َ / ت ِ ] (اِ) جواز. گذرنامه . بلیط. گذرنامه ٔ اسب و استر و اشتر و خر و الاغ و مال التجاره و جز آن . جواز مالداران که حاکی از ادای حق راهداری است . ◄ بندگونه ای که جاجا در جویهای نشیب دار بندند که هم آب نگاه دارد و هم جوی شسته نشود. ♦ پته اش روی آب افتادن ؛ راز و سرّ او فاش شدن . ♦ پته بستن ؛ بستن بند در جای جای جویهای نشیب دار.