پردلی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
پردلی . [ پ ُ دِ ](حامص مرکب ) حالت و چگونگی پردل . جسارت . دلیری . دلاوری . جرأت . پرجگری . شجاعت . مقابل بددلی : فریدون فکند آن کمند یلی به نیروی یزدان و از پردلی . فردوسی . بروز معرکه زین پردلی و پرجگریست که یکسواره شود پیش لشکری جرّار. فرخی . به پردلی و بمردی همه نگه دارد نگاهداشتنی ساخته چو ساخته چنگ . فرخی . آلوده بخون کلاه و طوقش اینست ز پردلی نشانی . ناصرخسرو. ◄ شکیمه . قوت قلب .