پرده سرا
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
پرده سرا. [ پ َ دَ س َ ] (اِ مرکب ) پرده سرای . سراپرده . خانه موقت از خیمه و چادر : بر در پرده سرای خسرو پیروزبخت از پی داغ آتشی افروخته خورشیدوار. فرخی . ◄ کنایه از آسمان : ای هفت مدبر که برین پرده سرائید تا چند چو رفتید دگر باره بیائید. ناصرخسرو. ◄ حَرَم . ◄ مطرب . (غیاث اللغات بنقل بهار عجم ). و در تتمه ٔ برهان قاطع (به کسر سین ) سازنده . خواننده . مغنی : مطرب گردون شها پرده سرای تو باد تشت زر آفتاب فرش سرای تو باد. سلمان . و رجوع به پرده سرای شود.