پرستشگری

پرستشگری . [ پ َ رَ ت ِ گ َ ] (حامص مرکب ) عبادت . حالت و چگونگی و عمل پرستشگر : هرچه بدهر آدمی است و پری نیست مگر بهر پرستشگری . ای به بطالت چو فرومایگان چند خوری نعمت حق رایگان . ؟ ◄ خدمت : پرستشگری راببسته میان بنزدیک آن تخت شاه جهان . شمسی (یوسف و زلیخا).