پروری
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
پروری . [ پ َرْ وَ ] (اِ) پرواری . غذا : گر نباشد جاه فرعون و سری از کجا یابد جهنم پروری . مولوی . ◄ (ص نسبی ) پرواری : هفت گاو فربه بس پروری خوردشان آن هفت گاو لاغری . مولوی . ◄ (حامص ) مزید مؤخر که بدنبال بعض اسماء درآیدو به مجموع معنی مصدری یعنی پروردن دهد: بنده پروری .چاکرپروری . دانش پروری . دوست پروری . دین پروری . ذره پروری . رعیت پروری . علم پروری . معارف پروری . هنرپروری و جزاینها : ای شرع تو مروج دین پیمبری زیب از تو یافته روش شرع پروری . طالب آملی .