پرو
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
پرو. [ پ ِ ] (اِخ ) کشوری جمهوری به امریکای جنوبی بر ساحل اقیانوس ساکن مساحت آن ١٣٥٨٠٠٠ کیلومترمربع و ٧٣٠٠٠٠٠ تن سکنه دارد. پایتخت آن لیماست . اراضی آن کوهستانی است . شهرهای عمده ٔ آن اِل کالااو و آرِکی پا است و معادن گرانبها دارد از قبیل نفت و مس و حاصلخیز است و محصولات آن پنبه و شکر و قهوه و کاکائو و حیر (کائوچوک ) است . پیش از تسلط اسپانیائیان در قرن شانزدهم دارای حکومتی بود بدست انکاس ها با تمدنی عالی . پیزار در ١٥٣٢ م . بدین ملک لشکر کشید و بزودی پرو را مسخر کرد و اسپانیائیان با شتابی تمام به استخراج معادن آن پرداختند و مرکزی مهم از مهاجرین اسپانیائی تشکیل کردند و در ١٨٢٤ از اسپانیا مجزا شده مستقل گردید و در ١٨٧٩ م . با دولت شیلی بجنگ پرداخت و قسمتی از سواحل خویش را از دست داد که جزئی از آن را در ١٩٢٩ م . بدو مسترد داشتند.
پرو. [ پ َرْوْ ] (اِخ ) پروین . ثرّیا. پرَن . و آن چند ستاره است در کوهان ثور : ببالای تو در چمن سرو نیست چو رخسار تو تابش پرو نیست . فردوسی . برخ همچو پرو و ببالا چو سرو میان همچو غزو و برفتن تذرو. (از لغت نامه ٔ اسدی ). سزد که پروین بارد دو چشم من شب و روز کنون که زین دو شب من شعاع برزد پرو. کسائی (از اسدی ). خم طاق هر یک چو پر تذرو ز بس رنگ یاقوت رخشان چو پرو. اسدی (در صفت بنائی ). رجوع به پروین و ثریا شود.