پرک
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(پَ رَ) (اِمصغ.) ۱- پر کوچک. ۲- چیزی مانند تاج. ۳- پلک.
(~.) (اِ.) ستاره سهیل.
(پِ) (اِ.) ۱- بوی پیه گندیده. ۲- بوی ظرف چرب ناپاک شسته و مانند آن.
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(پَ رَ) (اِمصغ.) ۱- پر کوچک. ۲- چیزی مانند تاج. ۳- پلک.
(~.) (اِ.) ستاره سهیل.
(پِ) (اِ.) ۱- بوی پیه گندیده. ۲- بوی ظرف چرب ناپاک شسته و مانند آن.