پس ترک
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
پس ترک . [ پ َ ت َ رَ ] (اِ مصغر، ص، ق مرکب ) بُعیدَ هذا.اندکی متأخر : و او (یعنی کوکب علوی ) مستقیم است تا آنگاه که بوقت برآمدن آفتاب آنجا رسد که اگر آفتاب آنجا بجای او بودی از پس ترک از نماز پیشین بودی . (ابوریحان از التفهیم ). ◄ هر چیز صیقلی که در لای کاغذ گذارند تا محفوظ ماند. ◄ فواتی که شخص در دم مردن زند. (ناظم الاطباء).