پس تر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
پس تر. [ پ َ ت َ ] (ص تفضیلی ) دیرتر. عقب تر. از عقب . از دنبال . اختباء؛ تعمیه کردن بر کسی چیزی پس تر؛ پرسیدن او را از آن . (منتهی الارب ) : سپه رانی و ما ز پس تر شویم بگوئیم و زین در سخن بشنویم . فردوسی . ◄ ادنی .