پشتاره
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(پُ رَ) (اِ.) نک پشتواره.<br>
فرهنگ فارسی معین
(پُ رَ) (اِ.) نک پشتواره.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
پشتاره . [ پ ُ رَ / رِ ] (اِ مرکب ) مخفف پشتواره است و آن مقداری باشد از هر چیز که به پشت توان برداشت . (برهان قاطع). پشتوار. (فرهنگ شعوری ). پشت باره . کوله بار. بسته که به پشت توان کشید. بار. حمل : اِبالةو اُبالة؛ پشتاره ٔ کلان از هیزم . بُله ؛پشتاره ای کلان از هیزم . ضبرالکتب ؛ پشتاره کرد و یک جای کرد کتابها را. (منتهی الارب ). ◄ پشتیبان . پشتیوان .