پوست بردن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
پوست بردن . [ ب ُ دَ ] (مص مرکب ) جحف . (منتهی الارب ). ستردن پوست از تن : گرش نبرد ز تن آفتاب لطفت پوست چو ژاله آب چه ریزد ز استخوان گوهر. حسین ثنائی (از آنندراج ).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
پوست بردن . [ ب ُ دَ ] (مص مرکب ) جحف . (منتهی الارب ). ستردن پوست از تن : گرش نبرد ز تن آفتاب لطفت پوست چو ژاله آب چه ریزد ز استخوان گوهر. حسین ثنائی (از آنندراج ).