پوشگان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
پوشگان . [ ش َ ] (اِ) صاحب برهان گوید: نام نوائیست ازموسیقی ◄ بمعنی مغیبات هم هست یعنی چیزهائی که در عالم غیبتند .
پوشگان . (اِ) مقامی است از مقامات سالک که آن را به عربی غیب الغیب گویند و آن برنگ سبز است که به عربی خضرا خوانند و چون سالک قطع این مقام کند ذات مقدس تجلی نماید و فانی در حق و باقی درو گردد ◄ (اِخ ) نام جائی و مقامیست نزدیک به نیشابور.