پی هفتم

پی هفتم . [ ی ِ هََ ت ُ ] (اِخ ) (شیارامنتی ) پاپ مسیحی از سال ١٨٠٠ تا ١٨٢٣ م . وی پیمانی (بسال ١٨٠١) با ناپلئون بست و به فرانسه رفت و تاج امپراطوری را بر سر وی نهاد. اما این دوستی دیری نپائید و ناپلئون املاک او رااز حیطه ٔ تصرفش بدر آورد و بسال ١٨٠٩ رم را نیز ضبطکرد و پاپ را با خود به فونتن بلو برد و وی آنجا چون اسیری میزیست . وی ناگزیر در ١٨١٣ پیمان دیگری مبنی بر کناره گیری از حکومت ظاهری و اقامت در فرانسه منعقد ساخت و سرانجام بسال ١٨١٤ م . بر اثر سقوط ناپلئون به رم بازگشت و زمام امور کشور خویش را بدست گرفت .