پیر دوکورتنی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
پیر دوکورتنی . [ ی ِدُ ت ِ ن ِ ] (اِخ ) امپراطور لاتینی قسطنطنیه . نواده ٔ لوئی لو گرو. متوفی در اسارت بسال ١٢١٨ م . صاحب قاموس الاعلام ترکی آرد: وی نخست سمت کنتی اوکزره و نورس را داشت و در خلال جنگهای صلیبی به امپراطوری قسطنطنیه نایل گردید. از خویشاوندان فیلیپ اوگوست بود و پس از وفات هنری اول برای جانشینی او وی را بفرانسه دعوت کردند ولی مکزیکی ها وی رااز راه دریا نگذاردند وی برفتن از راه خشکی مجبور گردید و در بین راه به اسارت تئودور انکلوس افتاد و پس از دو سال زندانی ماندن بسال ١٢١٩ م . بقتل رسید.