پیرآموز
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
پیرآموز. (اِ مرکب ) علمی که کسی در زمان پیری بیاموزد. (آنندراج ). ◄ (ن مف مرکب ) که از پیر آموخته باشد. که پیر تعلیم دهد : در مکافات آن جهان افروز خواند بر شه فسون پیرآموز. نظامی .
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
پیرآموز. (اِ مرکب ) علمی که کسی در زمان پیری بیاموزد. (آنندراج ). ◄ (ن مف مرکب ) که از پیر آموخته باشد. که پیر تعلیم دهد : در مکافات آن جهان افروز خواند بر شه فسون پیرآموز. نظامی .