پیروزان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
پیروزان . (اِخ ) لقبی النجان اصفهان را. (ترجمه ٔ محاسن اصفهان مافروخی ص ٦١).
پیروزان . (اِخ ) از سرداران یزدگرد ساسانی . در جنگ اعراب با ایرانیان یزدگرد این مرد سالخورده را فرماندهی کل سپاه داده، وی در نهاوند با عرب مقابل شد و جنگی سخت بکردند که بشکست ایرانیان و اسارت و قتل پیروزان منتهی گردید. (ترجمه ٔ ایران در زمان ساسانیان چ ١ ص ٣٦٠).